| Meneer de Praeses |
De artiesten van het Corps, daar mag voor geklapt worden.
Ik ben trots op het bestaan van het A.S.T.V. Kothurne, om haar rijke historie die terug gaat naar het jaar 1887.
Maar vooral door haar diagonale band. Zij biedt iets wat anderen, de disputen, het jaar, niet kunnen bieden. Vriendschappen
tussen verschillende bijzondere mensen, uit verschillende disputen, verschillende jaren, man en vrouw.
Het is een uitdaging om dit jaar het A.S.T.V. Kothurne het leven te geven dat zij verdient. Zij kan mensen met
elkaar verbinden omdat ze een passie delen. Het gaat niet alleen om de passie om samen op het toneel te staan,
maar ook naar toneel te gaan of het creatieve brein erachter te zijn.
Wij, het h.t. Kothurne bestuur, hebben een volle agenda. We hebben idealen en verwachtingen van wat wij van en met
Kothurne willen. Dit jaar zullen wij jullie veel bieden; dansworkshops, toneelworkshops, dans-toneel-muziek- voorstellingen,
het Kothurne toneelstuk, het Kothurne Lustrum, phoetenmusical, Nacht van de Wilde Expressies en meer! Bekijk deze site dus
regelmatig om op de hoogte te blijven van alle ontwikkelingen binnen Kothurne.
De tijd zal leren of dit alles haalbaar is. Ons jaar staat in het teken van transparantie. Dit proberen wij te bereiken door jullie,
Kothurnisten, met elkaar kennis te laten maken en overal bij te betrekken. Zo weet je met wie je de passie deelt en met wie je Kothurne
activiteiten kan bezoeken.
Dit jaar vieren wij ons 120e jarig bestaan en hopen u allen in April 2008 te mogen verwelkomen.
H.t. Pr
Tim Jacobs
| | Mevrouw de Ab Actis |
Hey yo Johannes luister naar dit verhaal!
Stilte, licht en DOEK!, galmde het altijd in door de gangen van de coulissen. Dat was nu onze regisseur tijdens de generale… Daar stonden we dan, met handen waarmee je niets meer mee kon vastpakken, stemmen die klonken als een jongetje van 12 tijdens de puberteit en harten die van de borstkas langzaam aan naar onze kelen waren verhuist. En het maakte ook niet uit hoe lang je al meedeed, hoe goed je je tekst wel niet kende of hoe vertrouwd je was met de gang van zaken daarachter, het gebeurde toch elke keer weer.
Soms sta je onder de douche en denk je in je nog aan het licht wennende hoofd weer een terug aan de cast met wie je een jaar vertrouwder bent geraakt dan je ooit had gedacht of aan het applaus na een nummer, en je speelt je scene nog eens; Prikkels schieten als een kluw gespannen elastiekjes die op één plek wordt doorgeknipt door je buik heen.
Ja, daar stond je dan, als elfje met een gespalkte rechterarm, een veel te kort glimmend gymbroekje dat je nog net op het laatste moment van een meisje uit de klas hebt kunnen lenen en veels te veel glitters op je hoofd. Maar dan ook echt veel. Als je denkt aan veel glitters, hou dat vast, breng ondertussen een avondje door met Lohman in het sterkhok en tel ze dan nog maar eens. Inderdaad, zo veel waren het er. En eigenlijk was je rol nog niet eens het vermelden waard, maar toch stond je er. Op een paar opgestapelde praktikabels en naast je staat het meisje dat je al vanaf de vierde leuk vond. Te zingen. Met jou.
Later in het stuk zou je nog eens terugkomen. Wel eens rappende mieren gezien? Beat-boxing boswezens? Ik wist ook niet dat het kon, maar ach, het is toneel; Alles wat je altijd voor onmogelijk hield, bleek zomaar eens waarheid te kunnen worden en het stomme was dat jij díe rol vertolkte.
En ook al is het al te lang geleden dat je daar stond in de schouwburg, met al je maatjes, maar toch denk je er steeds weer aan het applaus terug en het gevoel dat je toen ook al had... Vol tevredenheid was je weer achter de schermen en was het eigenlijk alweer afgelopen voor jou, maar daar de plek waar de echte grappen werden gemaakt. Net zoals dat een feestje bij je thuis zich altijd weer naar de keuken zal verplaatsen omdat deze plek nu eenmaal altijd de gezelligste lijkt te zijn, zo is het ook zo in de coulissen.
-Citaat Menno te Braak, e.d.-
Jarenland deed je mee op je middelbare school aan de eindmusical, die werd gespeeld in de Stadsschouwburg. Elke keer weer is het een week van tevoren keihard werken geblazen, maar dat kon de pret niet drukken.
En zo geldt dat dit jaar ook voor Kothurne. Na er al veel mee bezig te zijn geweest en het nog steeds zijn kan ik eigenlijk voor mijzelf een pakkende kern eruit halen; Toneel is in veranderende tijden een constante factor.
Kortom, het maakt niet uit wie je bent, wat je kunt of waar je van houdt; Als je ergens je hart op kunt halen en voor een moment uit je dagelijkse zorgen kunt stappen en genieten van dat van anderen, is dat het theater wel!
Take a sip, you might like it...
Anna Gimbrere
h.t. Ab Actis A.S.T.V. Kothurne
|
|
| Agenda |
| Datum | Activiteit |
| eind september 2009 |
ALV |
| woensdag 2 september 2009 |
Phoetenmusical |
| vrijdag en zaterdag 29 en 30 mei |
Kothurne stuk 'De Kersentuin' |
| woensdag 8 april 2009 |
Lustrumcabaret |
|
|
|
